روانپزشکی باید رهاییبخش باشد.
من یک روانپزشک اجتماعی هستم؛ و در این نقش میکوشم هم در کار بالینی و هم در تبیین روانپزشکانۀ مسائل در سطح رسانه و برای جامعه بر نقش عوامل اجتماعی و سهم سیاستگذاریهای کلان تاکید کنم.
رواندرمانی روانکاوانه این امکان را میدهد تا روانپزشک درکی هرمونتیک از وضعیتهای انسانی به کف آورد، و سهم مسولیت فردی در تولید نشانهها را دریابد.
برای کسب سوژگی در انسان ایرانی به شکلی توامان باید بر تکلیف دولت و مسولیت فرد تاکید کرد. در عین حال ما به تمرین اندیشمندانهی زیست گروهی و اجتماعی نیاز داریم. وجه سوم کار حرفهای من -گروهدرمانی- تلاشی است برای پاسخ به این بعد.
- روانپزشک اجتماعی و رواندرمانگر روانکاوانهی فرد و گروه
- دانشیار روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
- عضو هیاتمدیره و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران
- رئیس شاخهی ایران انجمن جهانی روانکاوی و رواندرمانی رابطهای (IARPP)
- دانشآموختهی رواندرمانی روانکاوانه، مؤسسهی ویلیام آلنسون وایت، نیویورک
- دانشآموختهی دیپلم گروهدرمانی روانکاوانه، انستیتو تحلیل گروهی استنکهلم
- عضو هیئتبورد سکشن رواندرمانی انجمن جهانی روانپزشکی (WPA)
- عضو جامعهی جهانی تحلیل گروهی (Gasi)
- عضو انجمن روانکاوی آمریکا (APsaA)
بـلاگ
اینجا فضایی است برای جمعآوری آثاری چون مقالات علمی، کتب و برخی نوشتههای من برای مطبوعات و البته آرشیوی برای کارنامه پروژههایی که انجام داده یا خواهم داد.