روان‌‌پزشکی باید رهایی‌بخش باشد.

من یک روان‌‌پزشک اجتماعی هستم؛ و در این نقش می‌کوشم هم در کار بالینی و هم در تبیین روان‌پزشکانۀ مسائل در سطح رسانه و برای جامعه بر نقش عوامل اجتماعی و سهم سیاستگذاری‌های کلان تاکید کنم.
روان‌درمانی روانکاوانه این امکان را می‌دهد تا روان‌پزشک درکی هرمونتیک از وضعیت‌های انسانی به کف آورد، و سهم مسولیت فردی در تولید نشانه‌ها را دریابد. 

برای کسب سوژگی در انسان ایرانی به شکلی توامان باید بر تکلیف دولت و مسولیت فرد تاکید کرد. در عین حال ما به تمرین اندیشمندانه‌ی زیست گروهی و اجتماعی نیاز داریم. وجه سوم کار حرفه‌ای من -گروه‌درمانی- تلاشی است برای پاسخ به این بعد.

  • روان‌پزشک اجتماعی و روان‌درمانگر روان‌کاوانه‌ی فرد و گروه
  • دانشیار روان‌پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
  • عضو هیات‌مدیره و سخنگوی انجمن علمی روان‌پزشکان ایران
  • رئیس شاخه‌ی ایران انجمن جهانی روان‌کاوی و روان‌درمانی رابطه‌ای (IARPP)
  • دانش‌آموخته‌ی روان‌درمانی روان‌کاوانه، مؤسسه‌ی ویلیام آلنسون وایت، نیویورک
  • دانش‌آموخته‌ی دیپلم گروه‌درمانی روان‌کاوانه، انستیتو تحلیل گروهی استنکهلم
  • عضو هیئت‌بورد سکشن روان‌درمانی انجمن جهانی روان‌پزشکی (WPA)
  • عضو جامعه‌ی جهانی تحلیل گروهی (Gasi)
  • عضو انجمن روان‌کاوی آمریکا (APsaA)

بـلاگ

اینجا فضایی است برای جمع‌آوری آثاری چون مقالات علمی، کتب و برخی نوشته‌های من برای مطبوعات و البته آرشیوی برای کارنامه پروژه‌هایی که انجام داده یا خواهم داد.

۲۳ بهمن‌ماه ۱۴۰۴

روان‌پزشکی اجتماعی

سطحی و غیرجدی

در سوگ جمعی، اگر شفافیت درباره علل و مسئولیت‌ها وجود نداشته باشد، سوگواری به بن‌بست می‌رسد: جامعه نمی‌داند دقیقاً «چه چیزی» را از دست داده و «چه کسی» یا «چه سازوکاری» مسول است. اگر تنها گفته شود «دشمن آمد و...
۱۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴

روان‌پزشکی اجتماعی

پیام همدردی و تسلیت

در شرایط بحرانی کنونی، صرفاً از طریق ساده‌سازی یا روایت‌سازی، به‌ویژه از طریق نمایش خشونت آشکار یا رفتار توهین‌آمیز رسانه‌ای نمی‌توان پاسخ‌گوی پیچیدگی وضعیت کنونی بود؛ روشی که نه‌تنها نمی‌تواند تسکینی بر درد مردم باشد، بلکه...
۲۱ بهمن‌ماه ۱۴۰۴

روان‌پزشکی اجتماعی

خطر بزرگ در ایرانِ پسااعتراضات

فقط فقط خانواده‌های داغدار نیستند که دچار بحرانند علاوه بر آنها این روزها تعداد زیادی مجروح داریم؛ افرادی که یک یا دو چشم خود را از دست داده‌اند، یا دچار آسیب‌های جدی شده‌اند و برخی هنوز در بخش‌های مراقبت ویژه‌اند. احتمالاً...