روانپزشکی باید رهاییبخش باشد.
من یک روانپزشک اجتماعی هستم؛ و در این نقش میکوشم هم در کار بالینی و هم در تبیین روانپزشکانۀ مسائل در سطح رسانه و برای جامعه بر نقش عوامل اجتماعی و سهم سیاستگذاریهای کلان تاکید کنم.
رواندرمانی روانکاوانه این امکان را میدهد تا روانپزشک درکی هرمونتیک از وضعیتهای انسانی به کف آورد، و سهم مسولیت فردی در تولید نشانهها را دریابد.
برای کسب سوژگی در انسان ایرانی به شکلی توامان باید بر تکلیف دولت و مسولیت فرد تاکید کرد. در عین حال ما به تمرین اندیشمندانهی زیست گروهی و اجتماعی نیاز داریم. وجه سوم کار حرفهای من -گروهدرمانی- تلاشی است برای پاسخ به این بعد.
- روانپزشک اجتماعی و رواندرمانگر روانکاوانهی فرد و گروه
- دانشیار روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
- عضو هیاتمدیره و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران
- رئیس شاخهی ایران انجمن جهانی روانکاوی و رواندرمانی رابطهای (IARPP)
- دانشآموختهی رواندرمانی روانکاوانه، مؤسسهی ویلیام آلنسون وایت، نیویورک
- دانشآموختهی دیپلم گروهدرمانی روانکاوانه، انستیتو تحلیل گروهی استنکهلم
- عضو هیئتبورد سکشن رواندرمانی انجمن جهانی روانپزشکی (WPA)
- عضو جامعهی جهانی تحلیل گروهی (Gasi)
- عضو انجمن روانکاوی آمریکا (APsaA)
بـلاگ
اینجا فضایی است برای جمعآوری آثاری چون مقالات علمی، کتب و برخی نوشتههای من برای مطبوعات و البته آرشیوی برای کارنامه پروژههایی که انجام داده یا خواهم داد.
۲۱ بهمنماه ۱۴۰۴
روانپزشکی اجتماعی
خطر بزرگ در ایرانِ پسااعتراضات
فقط فقط خانوادههای داغدار نیستند که دچار بحرانند علاوه بر آنها این روزها تعداد زیادی مجروح داریم؛ افرادی که یک یا دو چشم خود را از دست دادهاند، یا دچار آسیبهای جدی شدهاند و برخی هنوز در بخشهای مراقبت ویژهاند. احتمالاً...
۲۱ بهمنماه ۱۴۰۴
بررسیهایی در مورد خودکشی
چرا پس از وضعیتی همانند دیماه ۱۴۰۴ ایران، خطر خودکشی میتواند بالا برود؟
در ایرانِ امروز، مساله فقط یک موج سیاسی گذرا نیست؛ مسألهی اصلی انباشت بحرانها است، موضوعاتی چون فشار اقتصادی طولانی، نااطمینانی مزمن، مهاجرت و گسست خانوادهها، فرسایش سرمایه اجتماعی، تجربههای سوگِ حلنشده...
۲۱ بهمنماه ۱۴۰۴
روانپزشکی اجتماعی
خشونت را «هشدار اجتماعی» ببینیم
در سطح فردی، بحرانهای اجتماعی و تجربهی وضعیت جنگی میتواند خود را در اضطراب، حس دلگسستگی، بدخوابی، کاهش میل به ساخت آینده و زندگی، گوشبهزنگیِ شدید و واکنش نامتناسب به محرکهای خطر نشان دهد...