روانپزشکی باید رهاییبخش باشد.
من یک روانپزشک اجتماعی هستم؛ و در این نقش میکوشم هم در کار بالینی و هم در تبیین روانپزشکانۀ مسائل در سطح رسانه و برای جامعه بر نقش عوامل اجتماعی و سهم سیاستگذاریهای کلان تاکید کنم.
رواندرمانی روانکاوانه این امکان را میدهد تا روانپزشک درکی هرمونتیک از وضعیتهای انسانی به کف آورد، و سهم مسولیت فردی در تولید نشانهها را دریابد.
برای کسب سوژگی در انسان ایرانی به شکلی توامان باید بر تکلیف دولت و مسولیت فرد تاکید کرد. در عین حال ما به تمرین اندیشمندانهی زیست گروهی و اجتماعی نیاز داریم. وجه سوم کار حرفهای من -گروهدرمانی- تلاشی است برای پاسخ به این بعد.
- روانپزشک اجتماعی و رواندرمانگر روانکاوانهی فرد و گروه
- دانشیار روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران
- عضو هیاتمدیره و سخنگوی انجمن علمی روانپزشکان ایران
- رئیس شاخهی ایران انجمن جهانی روانکاوی و رواندرمانی رابطهای (IARPP)
- دانشآموختهی رواندرمانی روانکاوانه، مؤسسهی ویلیام آلنسون وایت، نیویورک
- دانشآموختهی دیپلم گروهدرمانی روانکاوانه، انستیتو تحلیل گروهی استنکهلم
- عضو هیئتبورد سکشن رواندرمانی انجمن جهانی روانپزشکی (WPA)
- عضو جامعهی جهانی تحلیل گروهی (Gasi)
- عضو انجمن روانکاوی آمریکا (APsaA)
بـلاگ
اینجا فضایی است برای جمعآوری آثاری چون مقالات علمی، کتب و برخی نوشتههای من برای مطبوعات و البته آرشیوی برای کارنامه پروژههایی که انجام داده یا خواهم داد.
جستجوی آبادی در ویرانه
در ایراناما قطبیشدن فقط میان موافق و مخالف حکومت نیست....
ادامه مطلبشوک جمعی، ترس از آینده را تثبیت کرد
جامعهٔ ایران حتی پیش از این رخدادها نیز بهسبب بحرانهای...
ادامه مطلبچهلمِ «فرمایشی» برای سوگی «توقیف شده»
در سنت ایرانی، «چهلم» قرار است نقطهٔ جمعبندی باشد؛جمع شدنِ...
ادامه مطلب